«من تو او مرد او زن »

شعر، نیروی حال ، دائو دِ جینگ، سکون و... سکوت

«من تو او مرد او زن »

شعر، نیروی حال ، دائو دِ جینگ، سکون و... سکوت

ملی یعنی همگانی و عمومی


نیروهای ضدملی در ایران

‏مخالفت با جمهوری اسلامی لزوما به معنای ملی بودن نیست. چشم بستن بر روی اپوزیسیون ضد ملی و وابسته و گرایش‌های فاشیستی و تقلیل عرصه سیاسی به دو قطبی گمراه‌کننده و پوپولیستی موافقت و مخالفت با جمهوری اسلامی در ضدیت با ملی‌گرایی است. اخیرا حرکت جدیدی برای تحریف امر ملی از سوی مدافعان علنی و یا خجل جنگ دوازده روزه اسرائیل علیه ایران راه افتاده که باید هوشیار بود. 

‏ملی بودن به حرف نیست؛ بلکه به عمل و‌  رعایت همه معیارها است. نظم دولت ملت مبتنی بر تفکیک داخلی و‌ خارجی است. شمول ملی نیروهایی را در بر می‌گیرد که به حاکمیت انحصاری شهروندان ایران در کشور و‌ مرزبندی صریح دربرابر مداخله خارجی‌ها وفادار هستند. در برابر تعرض و تهاجم به دولت «State» ایران بدون لکنت مخالفت کرده و پای میهن و ملت می‌ایستند. البته از دیرباز این اصل در ایران به عنوان یک‌ ملت قدیمی مطرح است.

‏علاوه بر این ملی یعنی همگانی و عمومی. ایران ملک مشاع همه ایرانیان پایبند به حاکمیت ملی ‌‌و یکپارچگی سرزمینی است.

‏گرایش‌های فاشیستی، ایدئولوژی‌های انحصارساز، نیروهای نیابتی اسرائیل و آمریکا، روسوفیل و چینوفیل‌ها و مدافعان استبداد و استعمار ضدملی هستند.


نوشته بالا از علی افشاری است.